୨୦୫୦ ସୁଦ୍ଧା ହିମାଳୟର ଗ୍ଲେସିୟର ୩୫-୪୫% କମିପାରେ
ଗ୍ଲେସିୟର ତରଳିବାରୁ ପ୍ରଥମେ ହଠାତ୍ ବନ୍ୟା ବିପଦ ବଢ଼ିପାରେ
ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ, ହିମାଚଳ, ସିକ୍କିମ ଓ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଅଧିକ ବିପଦରେ ରହିବ
ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୨୮/୦୮: ନେପାଳରେ ନିକଟରେ ଗ୍ଲେସିୟର ସମ୍ପର୍କିତ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ପରେ ହିମାଳୟରେ ଦ୍ରୁତ ବଦଳୁଥିବା ପରିସ୍ଥିତିକୁ ନେଇ ପୁଣିଥରେ ଚିନ୍ତା ବଢ଼ିଛି । ହିମାଳୟର ଗ୍ଲେସିୟର ତରଳିବାର ଗତି ଲଗାତାର ବଢ଼ୁଥିବା ନେଇ ବିଭିନ୍ନ ରିପୋର୍ଟରେ ଚେତାବନୀ ଦିଆଯାଇଛି । ଜାତିସଂଘର ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ, ନେପାଳ ଗତ ୩୦ରୁ ଅଧିକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ନିଜର ପ୍ରାୟ ଏକ-ତୃତୀୟାଂଶ ବରଫ ହରାଇସାରିଛି । ଜାତିସଂଘ ଅନୁସାରେ, ଗତ ଦଶନ୍ଧିରେ ନେପାଳର ଗ୍ଲେସିୟରଗୁଡ଼ିକ ତା’ ପୂର୍ବ ଦଶନ୍ଧି ତୁଳନାରେ ପ୍ରାୟ ୬୫ ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ତରଳିଛି । ଏହାର ପ୍ରଭାବ କେବଳ ନେପାଳ କିମ୍ବା ହିମାଳୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ସୀମିତ ରହିବ ନାହିଁ । ଗଙ୍ଗା ଓ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଭଳି ନଦୀଗୁଡ଼ିକର ଜଳପ୍ରବାହ ହିମାଳୟର ଗ୍ଲେସିୟର ଓ ବରଫ ସହିତ ଜଡ଼ିତ । ତେଣୁ ଆଗାମୀ ଦଶନ୍ଧିରେ ଏହି ନଦୀ ଉପତ୍ୟକା ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇପାରନ୍ତି ।
ହିମାଳୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧିର ଗତି ବିଶ୍ୱର ହାରାହାରି ତୁଳନାରେ ପ୍ରାୟ ଦୁଇଗୁଣା ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି । ବଢ଼ୁଥିବା ତାପମାତ୍ରା ଯୋଗୁଁ ଗ୍ଲେସିୟରଗୁଡ଼ିକ ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚୁଛନ୍ତି । ଏହା ସହ ପାହାଡ଼ର ସ୍ଥିରତା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ ହେଉଛି । ପର୍ମାଫ୍ରଷ୍ଟ ଅର୍ଥାତ୍ ବର୍ଷସାରା ଜମି ରହୁଥିବା ମାଟି ଓ ବରଫ ପାହାଡ଼ର ଚଟାଣ ଏବଂ କିଛି ଗ୍ଲେସିୟରକୁ ସ୍ଥିର ରଖିବାରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ ଭୂସ୍ଖଳନ, ବରଫ ଧସିବା ଏବଂ ହଠାତ୍ ବନ୍ୟା ଭଳି ବିପଦ ବଢ଼ିପାରେ । ଭାରତରେ ଏହାର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାବ ହିମାଳୟ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ଦେଖାଯାଇପାରେ । ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ ଓ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶରେ ଗ୍ଲେସିୟର ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚିବା ଏବଂ ଗ୍ଲେସିୟଲ୍ ହ୍ରଦ ବଢ଼ିବା ଯୋଗୁଁ ହଠାତ୍ ବନ୍ୟା ଓ ଭୂସ୍ଖଳନର ଆଶଙ୍କା ବଢ଼ିପାରେ । ସେହିପରି ସିକ୍କିମ ଓ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଭଳି ପୂର୍ବ ହିମାଳୟ ରାଜ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଗ୍ଲେସିୟର ହ୍ରଦ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ସହ ଜଡ଼ିତ ବିପଦ ବଢ଼ିପାରେ ।
ପୁରୁଣା ବୈଜ୍ଞାନିକ ଆକଳନ ଅନୁସାରେ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ହିମାଳୟର ଗ୍ଲେସିୟରକୁ ନେଇ ପରିସ୍ଥିତି ଚିନ୍ତାଜନକ ହୋଇପାରେ । ୨୦୫୦ ସମ୍ପର୍କିତ ଆକଳନ ଅନୁସାରେ, ଗଙ୍ଗା ଓ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ଗ୍ଲେସିୟରର ଅଞ୍ଚଳ ପ୍ରାୟ ୩୫ରୁ ୪୫ ପ୍ରତିଶତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କମିପାରେ । ସିନ୍ଧୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ହ୍ରାସ ପ୍ରାୟ ୨୦ରୁ ୨୮ ପ୍ରତିଶତ ରହିପାରେ । ଗଙ୍ଗା-ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେରେ ଗ୍ଲେସିୟର ସଙ୍କୁଚିତ ହେବାର ପ୍ରଭାବ କେବଳ ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ସୀମିତ ରହିବ ନାହିଁ । ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ, ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ, ବିହାର ଓ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ଭଳି ଗଙ୍ଗା ଉପତ୍ୟକା ସହ ଜଡ଼ିତ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ନଦୀର ଜଳପ୍ରବାହ, କୃଷି ଓ ବନ୍ୟାର ଧାରା ଉପରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିପାରେ । ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ବେସିନରେ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଓ ଆସାମ ବିଶେଷ ଭାବେ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ରହିପାରନ୍ତି ।
ଗ୍ଲେସିୟର ଦ୍ରୁତ ତରଳିବା ଯୋଗୁଁ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସମୟରେ ନଦୀଗୁଡ଼ିକରେ ଅଧିକ ପାଣି ପହଞ୍ଚିପାରେ । ଏହା ସହ ଗ୍ଲେସିୟଲ୍ ହ୍ରଦ ବଢ଼ିବା ଯୋଗୁଁ ଗ୍ଲେସିୟଲ୍ ହ୍ରଦ ଫାଟି ହଠାତ୍ ବନ୍ୟା ଆସିବାର ବିପଦ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିପାରେ । ହିମାଳୟରେ କୌଣସି ହ୍ରଦର ପ୍ରାକୃତିକ ବରଫ କିମ୍ବା ମାଟି-ପଥରର ବନ୍ଧ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ହଠାତ୍ ବହୁ ପରିମାଣର ପାଣି ତଳକୁ ଆସିପାରେ । ଏହାର ସିଧାସଳଖ ପ୍ରଭାବ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ, ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ, ସିକ୍କିମ, ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଓ ଆସାମ ଭଳି ରାଜ୍ୟରେ ବନ୍ୟା, ରାସ୍ତା-ପୋଲ ଭାଙ୍ଗିବା ଏବଂ ନଦୀକୂଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ପଡ଼ିପାରେ । ଏପରି ବିପର୍ଯ୍ୟୟର ପ୍ରଭାବ ତଳ ମୈଦାନ ଅଞ୍ଚଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରେ ।
ଗ୍ରିଡା.ନୋ ର ୨୦୧୫ର ଏକ ଆକଳନ ଅନୁସାରେ, ଏଭରେଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳର ଦୁଧକୋଶୀ ଅଞ୍ଚଳରେ କମ୍ ଉତ୍ସର୍ଜନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ୨୦୫୦ ସୁଦ୍ଧା ହାରାହାରି ପ୍ରାୟ ୩୯ ପ୍ରତିଶତ ବରଫ ହ୍ରାସ ପାଇପାରେ । ୨୧୦୦ ସୁଦ୍ଧା ଏହି କ୍ଷତି ପ୍ରାୟ ୮୩ ପ୍ରତିଶତରେ ପହଞ୍ଚିପାରେ ବୋଲି ଆକଳନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଅର୍ଥାତ୍ ଭାରତ ପାଇଁ ହିମାଳୟର ଗ୍ଲେସିୟର ସଙ୍କୁଚିତ ହେବା କେବଳ ପରିବେଶ ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ । ଆଗାମୀ ଦଶନ୍ଧିରେ ଏହା ବନ୍ୟା ପରିଚାଳନା, କୃଷି, ପାନୀୟ ଜଳ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଉତ୍ପାଦନ ଏବଂ ନଦୀ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଅର୍ଥନୀତି ସହ ଜଡ଼ିତ ଏକ ବଡ଼ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ହୋଇପାରେ । ଗୋଟିଏ ପଟେ ପାହାଡ଼ିଆ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ହଠାତ୍ ବନ୍ୟାର ବିପଦ ବଢ଼ିବ, ଅନ୍ୟପଟେ ଦୀର୍ଘକାଳରେ ଗଙ୍ଗା ଓ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଭଳି ନଦୀଗୁଡ଼ିକର ଜଳପ୍ରବାହ ଉପରେ ଚାପ ବଢ଼ିପାରେ । ଏହି ଦୁଇଟି ଦିଗ ହିଁ ହିମାଳୟର ତରଳୁଥିବା ଗ୍ଲେସିୟରର ଭାରତ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିପଦ ହୋଇପାରେ ।
